Vandaag komen we terug in Nederland.

We landen om 8.10 in de ochtend op Schiphol met vlucht DL 38 vanuit Atlanta en we hopen dat we terug kunnen kijken op een onvergetelijke reis!

————————————————————

Door het ongelukje van 8 juni en het afbreken van onze mooie reis is bovenstaande helaas niet doorgegaan. We hopen de gemiste dagen ooit een keertje in te halen.

Vandaag vliegen we terug naar Nederland. We moeten al vroeg op de luchthaven van Los Angeles zijn want onze vlucht vertrekt al om 7.15 uur ‘s morgens.

We vliegen met vlucht DL 936 van Los Angeles naar Atlanta waar we om 14.48 uur aankomen.

Vanaf Atlanta vliegen we om 17.15 uur met vlucht DL 38 naar Amsterdam waar we de volgende dag om 8.10 uur ‘s morgens aan zullen komen.

Via onderstaand programma kunnen jullie onze vluchten in de gaten houden:

———————————————-

Gezien het ongelukje van 8 juni en het afbreken van onze mooie reis is bovenstaande helaas niet doorgegaan. We hopen de gemiste dagen ooit een keertje in te halen.

Vandaag rijden we via het laatste stuk Highway 1 naar Los Angeles voor onze laatste overnachting in Amerika. De afstand is 173 mile en de reistijd bedraagt ongeveer 3 uur.

We overnachten in het Radisson Hotel Los Angeles Westside. Dit is onze laatste overnachting in Amerika en het hotel staat vlakbij de luchthaven zodat we morgenochtend niet te ver hoeven te rijden naar het vliegveld. We vertrekken morgenochtend namelijk al heel vroeg richting Nederland.

——————————————————–

Gezien het ongelukje van 8 juni en het afbreken van onze mooie reis is bovenstaande helaas niet doorgegaan. We hopen de gemiste dagen ooit een keertje in te halen.

Vanuit Monterey rijden we vandaag verder langs de Highway 1 en onze eindbestemming voor vandaag is Pismo Beach. De afstand bedraagt bijna 149 mile en de reistijd bedraagt 2 uur en 55 minuten.

Ons hotel voor vannacht is Oxford Suites

———————————————

Door het ongelukje van 8 juni en het afbreken van onze mooie reis is bovenstaande helaas niet doorgegaan. We hopen de gemiste dagen ooit een keertje in te halen.

We vertrekken vandaag vanuit San Francisco en zullen via de kustweg Highway 1 richting Los Angeles rijden. We hebben nog 2 "tussenstops" voor we in Los Angeles zullen arriveren en we kunnen dus uitgebreid genieten van de populaire kustweg. We overnachten vandaag in Monterey en de afstand vanaf San Francisco bedraagt ongeveer 115 mile en de zuivere reistijd bedraagt ongeveer 2 uur.

We overnachten in dit hotel: The Sand Dollar Inn.

———————————————

Door het ongelukje van 8 juni en het afbreken van onze mooie reis is bovenstaande helaas niet doorgegaan. We hopen de gemiste dagen ooit een keertje in te halen.

We verblijven nog steeds in San Francisco in hotel The Wharf Inn.

————————————————–

Door het ongelukje van 8 juni en het afbreken van onze mooie reis is bovenstaande helaas niet doorgegaan. We hopen de gemiste dagen ooit een keertje in te halen.

We verblijven nog steeds in San Francisco in hotel The Wharf Inn.

Waarschijnlijk gaan we vandaag de 49 Mile Scenic Drive doen;

Dit is een route die je met de auto kan maken langs alle bezienswaardigheden in San Francisco. Door de hele stad staan deze borden van de 49 Mile Scenic Drive:

De route start bij het stadhuis, civic center, door naar Japantown, en dan langs de wolkenkrabbers naar Union square tot Chinatown.

De hele route van de 49 mile scenic drive staat, met dank aan Roland van het AllesAmerika forum, al op de TomTom en dat is natuurlijk erg handig!

———————————————————

Door het ongelukje van 8 juni en het afbreken van onze mooie reis is bovenstaande helaas niet doorgegaan. We hopen de gemiste dagen ooit een keertje in te halen.

We verblijven nog steeds in San Francisco in hotel The Wharf Inn.

Vandaag zullen we in ieder geval een bezoek brengen aan Alcatraz Island. We hebben vooraf al kaartjes gekocht via internet omdat het nogal druk kan zijn. Er zijn verschillende tijden waaruit je kunt kiezen en wij hebben gekozen om de tour van 15.20 uur te doen.

———————————————

Gezien het ongelukje van 8 juni en het afbreken van onze mooie reis is bovenstaande helaas niet doorgegaan. We hopen de gemiste dagen ooit een keertje in te halen.

Vanaf El Portal rijden we vandaag naar San Francisco.

Hier zullen we het langste blijven qua hotelovernachtingen namelijk 4 aaneengesloten nachten in hetzelfde hotel. De afstand vanaf El Portal naar San Francisco bedraagt iets minder dan 200 mile en de reistijd bedraagt ongeveer 3 1/2 uur.

We zullen in San Francisco o.a. een bezoek brengen aan Alcatraz, Fisherman’s Wharf, Golden Gate Bridge en Golden Gate Park. Verder zullen we ook wat gaan shoppen.

Ons hotel voor de komende 4 nachten is The Wharf Inn.

——————————————————————-

Door het ongelukje van 8 juni en het afbreken van onze mooie reis is bovenstaande helaas niet doorgegaan. Hier is het verslag van woensdag 11 juni 2008:

Inmiddels is het na 12 uur dus de nieuwe dag is aangebroken. Dit wordt echt een hele lange dag

We vinden gelukkig nog een rustig plekje op de luchthaven en daar staan nog lege rijen met stoeltjes (4 aan elkaar vast) en daarvan nemen we per stel 2 setjes in gebruik. Gelukkig kunnen de rijtjes stoelen verschoven worden zodat je op de ene rij kunt zitten en dat je dan je voeten/benen op de andere rij kunt steunen. Zo kun je in ieder geval nog een beetje onderuit. Delta heeft inmiddels een karretje met blikjes drinken en koekjes naar de hal gestuurd en per persoon mag je 1 blikje drinken en 1 "snack" (klein zakje nootjes, 2 zoete koekjes of 2 kaaskoekjes) kiezen. Echt een groot gebaar hoor! Rond 2 uur ‘s nachts komen er nog een paar medewerkers van Delta lang en nu hebben ze ook van die kleine flesjes water en dekentjes bij zich.

We proberen toch af en toe wat te slapen maar dit gaat niet echt lukken. Wat ook niet echt mee helpt is dat de achtergrondmuziek gewoon de hele nacht aan blijft staan (van die muziek die je ook wel eens bij een Chinees restaurant hoort). Het gepingel komt af en toe letterlijk je strot uit, grr. We proberen nog even de laptop op te starten maar na 5 minuten houdt hij er al mee op want de oplader zit in de koffer en het zoeken naar een hotel heeft de batterij zo goed als leeggemaakt. Als we geweten hadden dat we hier zo lang moesten wachten hadden we de oplader natuurlijk nooit in de koffer gedaan.

Na een paar uur (5.30 uur) gaat de Starbucks en een ander winkeltje gelukkig weer open. Jan haalt voor ons allebei een grote Caffe Latte en daar zijn we wel aan toe. Ook hebben we allebei een yoghurt met granola en een bak fruitsalade en ook dit smaakt ons goed. Daarna gaat hij in een ander winkeltje op zoek naar een tandenborstel en tandpasta en ook dit is gelukkig gelukt. We spreken meteen af dat we dit soort spullen voortaan standaard in de handbagage zullen stoppen.

De dag duurt verder ontzettend lang (de tijd is echt nog nooit zo langzaam voorbij gegaan) en na af en toe een rondje lopen en het lezen van een boek is de dag uiteindelijk toch omgekomen. De pijn kan ik gelukkig een beetje onder controle houden door de pijnstillers, deze zorgen er helaas wel voor dat ik een beetje "suf" ben. Om 19.30 zijn we richting gate gegaan en een uurtje later mochten we instappen voor onze vlucht naar Amsterdam. We hebben nu wel 2 stoelen naast elkaar alleen niet bij het raam maar in het middenstuk. Charlotte en Anton hebben bij de balie al te horen gekregen dat zij niemand naast zich hebben en dat zij dus 3 stoelen met zijn tweetjes hebben. We duimen dat dit bij ons ook zo is want dan heb je wat meer ruimte en kunnen we ivm de spalk misschien wat meer onderuit en wat slapen (wat ons normaal gesproken bijna nooit lukt).

Als we als één van de eerste instappen komt er meteen een stewardess naar ons toe en vraagt wat er aan de hand is met mij. We babbelen wat en ze biedt ons aan om in de gaten te houden of we een extra stoel kunnen krijgen. Vlak achter ons aan komt er al een meneer die op de stoel naast Jan gaat zitten dus we hopen dat de stewardess nog iets voor ons kan doen. Het toestel druppelt toch al aardig vol en we zien op een gegeven moment ook al mensen gaan wisselen van plaatsen want er bleven ook nog wel wat stoelen vrij (op de 2 rijen voor ons zat er bijvoorbeeld maar 1 persoon i.p.v. 3). Vóór alle plaatsen al gewisseld werden hebben we de stewardess nog even gevraagd of ze al iets kon doen en gelukkig ging de deur van het toestel bijna dicht en heeft zij de man naast ons gevraagd of hij op één van de stoelen op de rijen voor ons plaats wilde nemen en hij ging gelukkig akkoord. Voor hem was het trouwens ook een vooruitgang want hij had nu ook véél meer ruimte.

We vertrokken uiteindelijk ongeveer een half uurtje te laat uit New York en we waren superblij eindelijk onderweg naar huis te zijn!

We hebben allebei bijna de hele vlucht geslapen maar dat kon ook bijna niet anders na zo lang opgeweest te zijn (elk nadeel heb zijn voordeel zullen we maar zeggen). We komen rond schematijd aan op Schiphol en als we eenmaal bij de bagageband staan zien we na een tijdje nog geen bekende koffers. Op een gegeven moment worden onze namen omgeroepen door een luidspreker met de vraag of we ons willen melden bij de balie van Delta. Daar aangekomen krijgen we te horen dat er gisteren al 1 koffer van ons is aangekomen… Huh?? We staan elkaar stom aan te kijken en snappen er niks van. Hoe kan onze bagage (weliswaar maar 1 van de 4, maar toch) nu gisteren al zijn aangekomen en wij niet?? De vrouw bij de balie snapt er ook niets van dus die kan het ook niet uitleggen. De andere 3 zouden met dezelfde vlucht als wij moeten zijn meegekomen. We staan daar nog even te praten en ondertussen komen Anton en Charlotte aanlopen en melden dat hun bagage er niet bij zit en dat er boven de bagageband al staat aangegeven dat alle bagage uit New York gelost is. We kijken naar de band en zien onze andere 3 koffers niet, pfff. Dat kan er ook nog wel bij. Als er eenmaal iets misgaat…

De mevrouw aan de balie kijkt met onze barcodes van de bagage in de computer en ziet niet gelijk waar onze bagage is. Dit schijnt wel vaker voor te komen maar wij hebben dit gelukkig nog nooit eerder meegemaakt. We moeten een formulier invullen en als het goed is wordt de bagage dan thuisbezorgd zodra het op Schiphol aankomt. Laten we dat dan maar hopen.

Freek, mijn vader, staat ons op te wachten en we zijn allebei erg blij om hem te zien. Hij brengt ons naar huis en we zijn allebei erg blij als we daar aankomen. We zijn dezelfde middag nog naar het ziekenhuis in Hoofddorp gereden en bij de EHBO hebben ze weer een foto van mijn arm gemaakt. Gelukkig staat de breuk nog steeds recht (je weet maar nooit met die spalk) en was de zwelling afgenomen zodat ik in het gips kon. Het gips (ik mocht een kleur uitzoeken en koos ivm het EK-voetbal voor oranje) moet nu nog 4 tot 6 weken blijven zitten. Ik moet op 10 juli terugkomen en ik hoop dat de breuk dan voldoende genezen is en het gips er dan af mag.

Tot slot: We willen iedereen die een reactie heeft geplaatst en met ons mee heeft genoten tijdens de reis en met ons mee heeft geleefd na het ongelukje héél erg bedanken! Het was voor ons erg leuk om al de reacties te lezen en het heeft ons ook erg goed gedaan. Hopelijk kunnen we de route die we nu gemist hebben een andere keer inhalen en dan zullen we natuurlijk ook weer een weblog maken.

Jan & Sonja

XXX

Vandaag hebben we een 2e dag voor Yosemite alleen verblijven we vannacht in een hotel in El Portal. Dit is ongeveer 80 mile rijden vanaf Lee Vining en de reisstijd bedraagt ongeveer 2 uur en 15 minuten.

We hopen dan ook wat van deze mooie plaatjes te kunnen maken:

Ons hotel vandaag is Cedar Lodge

——————————————————————

Door het ongelukje van eergisteren en het afbreken van onze mooie reis is bovenstaande helaas niet doorgegaan. Hier is het verslag van dinsdag 10 juni 2008:

Vanmorgen ging de wekker om 5 uur en na de douche van Jan heb ik me gewassen bij de wastafel. Douchen is voor mij nu helaas even geen optie met die rare grote spalk  

Om kwart over 6 rijden we weg bij het hotel op naar Alamo om onze mooie auto in te leveren. We zijn daar rond half 7. Het is vreemd want er wordt helemaal niet gevraagd waarom we de auto 9 dagen te vroeg inleveren, maarja maakt hun ook niets uit denk ik.

In totaal hebben we deze reis 2231 mile gereden en voor $ 380,40 getankt.

We lopen naar de halte van de shuttlebus en die rijd net voor onze neus weg. Als we op halte staan te wachten op de volgende bus komt er een medewerker van Alamo aanlopen en vraagt of "deze spullen" van ons zijn. Hij heeft onze fotocamera en laptop in zijn handen… Wat een mazzel dat die bus net voor onze neus weg reed

Na 10 minuutjes komt de volgende bus en die brengt ons in 10 minuutjes naar de luchthaven. Er staat een behoorlijke rij bij de incheckbalie en we zijn na 20-25 minuten aan de beurt. We leggen uit dat we graag 2 stoelen naast elkaar willen vanwege mijn gebroken pols maar de dame achter de balie kan voor de 1e vlucht niets regelen. We zitten achter elkaar en wellicht kunnen ze bij de balie bij de gate nog iets voor ons doen. Jammer!

We lopen nadat de koffers zijn afgegeven bij de rontgenscan, naar de ingang van de luchthaven en moeten nu zelf ook door de veiligheidspoortjes. Jan mag zo doorlopen nadat hij door het poortje is gelopen maar ik word eruit gepikt. Ik krijg een uitgebreid "onderzoek" en er wordt zelfs met een soort doekjes langs mijn spalk en kleding geveegd… Ik laat het allemaal maar over me heen komen. Protesteren heeft toch geen zin en zal de boel alleen maar meer vertragen. Gelukkig doet de dame van de security wel voorzichtig want door de pijn ben je "bang" voor elke rare beweging en handeling. Ik vind het wel vervelend dat ze me zo goed als negeert…

Na de controle hebben we nu nog een paar uurtjes voor de boeg op deze luchthaven dus we zoeken een plekje waar we lekker rustig kunnen zitten. We vliegen namelijk pas om 11.00 uur naar New York. Om 10 uur wordt er pas iemand bij de balie van de gate verwacht en als die er eenmaal zijn vragen we wederom of ze ons 2 stoelen naast elkaar kunnen geven. Ook hier weer een negatief antwoord, schiet dus niet op. De baliemedewerkster
geeft aan dat we het in het toestel zelf nog eens kunnen vragen aan de bemanning, zo schuiven ze het elke keer door.

Het toestel wat ons naar New York zal vliegen komt pas om 10.40 uur aan dus 11.00 vertrekken wordt krap nou,ja als we onze aansluiting in New York maar halen want we zijn allebei toch wel behoorlijk gaar. We beginnen uiteindelijk pas om 11.15 met instappen en de bemanning kan ook geen stoelen naast elkaar meer regelen. Ze adviseren ons om het aan de naast ons zittende reizigers te vragen en hopen dat die mee willen werken. De man die naast mij zou moeten zitten komt als eerste binnen en als wij vragen of hij met Jan wilt ruilen van plaats doet hij dat gelukkig, hoera! Hij zegt nog wel even dat hij liever aan het gangpad zat maar ruilt gelukkig wel. Zit het toch nog een beetje mee. Als we om 11.50 vertrekken vanaf Los Angeles stelt de piloot ons ook een beetje gerust want de vertraging van 50 minuten zal hij in de lucht helemaal inhalen. We zouden om 20.00 landen op New York en om 21.00 doorvliegen naar Amsterdam en als het goed is landen we nu nog voor 8 uur dus dat is mooi.

De vlucht verloopt gelukkig goed en de pijn is er wel maar ik hou mijn tandjes op elkaar en denk over een paar uurtjes ben ik thuis en dan kunnen we verder kijken. Om 19.55 landen we op New York en we zijn blij want we kunnen nu in een uur tijd naar ons volgende toestel lopen dachten we….

De captain roept in ene namelijk om dat de gate vrij is maar er een vliegtuig in de weg staat op de baan, hierdoor moeten wij even wachten. Dit duurt op een gegeven moment toch wel erg lang en we krijgen toch een beetje de zenuwen. We willen natuurlijk heel graag onze aansluiting halen en helemaal in deze omstandigheden.

Jan vraagt aan 1 van de stewardessen of ons toestel misschien een andere gate kan krijgen omdat wij onze aansluiting anders misschien gaan missen. De stewardess geeft aan dat het hele vliegveld op dit moment even gesloten is en dat we ons geen zorgen hoeven te maken. Er komen even geen vluchten meer binnen en er vertrekken er ook geen. We wachten dus weer rustig af.

We moeten op een gegeven moment even verder taxiën omdat wij nu ook weer voor anderen in de weg staan… Om 20.30 roept de captain eindelijk om dat hij gaat proberen om een andere gate te krijgen. Even later roept hij omdat er vliegtuig aankomt met een medische urgentie. Wij mogen/kunnen dus weer even nergens naartoe en het schiet niet echt op.

Er wordt opeens omgeroepen dat je met je mobiele telefoon een nummer van Delta kunt bellen om te horen of je aansluitende vlucht ook vertraagd is. Op onze rij (aan de andere kant van het gangpad) zit toevallig ook een Nederlands stel en die bellen naar het nummer
van Delta en krijgen te horen dat het toestel naar Amsterdam gewoon om 21.00 uur zal vertrekken… Als Jan de stewardess van even daarvoor (die gezegd had dat de luchthaven dicht was) vraagt hoe dat kan doet ze vrij nonchalant en reageert amper. Als Jan aangeeft dat het voor ons wel erg belangrijk is om de vlucht toch nog halen krijgen ze een felle discussie. Jan had onze handbagage inmiddels al uit de bakken boven ons gehaald (en Jan niet alleen maar nog veel meer passagiers ook) en de stewardess geeft aan dat Jan de bagage weer op moet bergen voor het geval van nood de passagier naast Jan (de raamplek) met spoed het vliegtuig zou moeten verlaten?? Als Jan zegt dat hij dat niet van plan is dreigt ze met de politie, pff wat een muts!! Hier zitten we natuurlijk helemaal niet op te wachten en Jan bergt (op mijn vriendelijke verzoek ) de spullen maar weer op. Het is inmiddels 20.45 en de hoop dat we het nog gaan halen is inmiddels al "bijna" weg.

Uiteindelijk komt er toch beweging in het toestel en om 21.00 uur kunnen we eindelijk uitstappen. Als we om 21.05 op de schermen kijken van de vertrekkende vluchten staat Amsterdam er niet meer op. Bij de balie hebben we toen gevraagd vanaf welke gate de het toestel naar Amsterdam vertrekt en de medewerker geeft aan dat deze om 20.55 uur is vertrokken. Onvoorstelbaar, wat een pech!!!

We moesten toen naar een servicebalie van Delta en wij dachten dat er daar wel een hotelovernachting, excuses en omboeking enz. geregeld zouden worden. De winkeltjes (maar een paar) op de luchthaven gingen ondertussen allemaal bijna sluiten en ik heb in het uurtje wat we moesten wachten voor we aan de beurt waren voor de zekerheid 2 bakjes fruitsalade en wat drinken gekocht want we hebben op de 1e vlucht ook geen maaltijd gehad. Eenmaal aan de beurt bij de servicebalie geeft de medewerkster aan dat zij ons alleen over kan boeken op de vlucht van de volgende dag 21.00 en dat er door Delta geen hotelovernachting of iets dergelijks geregeld zal worden omdat we de vlucht hebben gemist door de weersomstandigheden…

Dit klopt dus helemaal niet maar we kunnen praten als brugman (het andere Nederlandse stel staat vlak voor ons in de rij en wordt inmiddels ook geholpen en die horen hetzelfde) ze regelen helemaal niets. Het maakt hun niets uit dat we onze vakantie hebben afgebroken wegens een gebroken arm, een doktersverklaring hebben en ze houden vol dat we de aansluiting gemist hebben door het weer. Zelfs de supervisor komt dit nog eens haarfijn bevestigen. Wij vinden dit echt een hele slechte zet van Delta en balen enorm!

Het enige wat Delta "regelt" is de mensen (het zijn er inmiddels ontzettend veel) een telefoonnummer geven waarmee je zelf een hotel kunt boeken met korting. De Nederlanders die voor ons stonden hebben dit nummer inmiddels gebeld en er is geen hotel meer te krijgen.

Wij besluiten ons er dan maar bij neer te leggen en verlaten best wel aangeslagen de rij. De starten de laptop op en gaan zelf een hotel proberen te regelen (misschien via Hotwire of Priceline en anders rechtstreeks). Jan zoekt op internet ongeveer een uur naar een hotel
(eerst in de buurt van de luchthaven en later in een groter gebied) maar echt alles is al vol. We zien nog 1 hotel in hartje Manhattan voor $ 479,00 excl tax. en twijfelen even. We zien dat het inmiddels al over 11 uur is en vanaf de luchthaven duurt het nog een uur voordat je met de taxi in Manhattan bent. Daarnaast moet je de volgende ochtend omstreeks 11.00 uur al weer uitchecken en dan weer een uur met de taxi terug. De taxi kost ongeveer $ 55 enkele reis (incl tip en toll) en voor een retourtje bent je dus $ 110,00 kwijt. We besluiten dat dit wel heel veel geld is en dat we dit maar laten. We zitten er allebei even goed doorheen maar weten ook dat we ons er gewoon maar bij neer moeten leggen, we kunnen er zelf niets aan veranderen.

Inmiddels komt het andere Nederlandse stel (Charlotte en Anton uit Nijmegen) naar ons toe lopen en vraagt of het ons gelukt is om iets te vinden. We vertellen dat dit niet het geval is en met zijn vieren zijn we een rustig plekje op de luchthaven gaan zoeken om de komende 24 uur door te gaan brengen.